Biografie

Judith is als 12 jarige begonnen met atletiek. Dit deed ze bij de club AV Gouda. In tegen stelling tot wat de meeste mensen denken (of dachten), was ze niet echt een talent. Ze was vooral een druk bewegend meisje, die d’r eigen lichaam nauwelijks onder controle had. Maar goed ze vond atletiek leuk en werd na 2 maanden gekroond tot clubkampioen.

Tijdens de wedstrijden leerde ze al snel andere atleten vooral uit de regio kennen zo ook uit Rotterdam. En zij beweerde al snel dat ze nooit bij Rotterdam zou gaan trainen, want daar trainde ze wel maar liefst 3 keer per week en dat was echt veels te veel. Ze deed vooral graag wat ze zelf wilde en vond afstanden langer dan 200 m echt veel te ver. Omdat bij AV Gouda alle onderdelen aan bod kwamen begon ze met meerkampen, zij vond dit erg leuk en spannend. Toen Judith als meisje C 12,5 liep op de 80 m horden werd ze uitgenodigd voor de hordenselectie in de Houtrusthallen. Dit vond ze helemaal geweldig omdat ze zo met heel veel andere mensen in aanraking kwam. In 1996 behaalde Judith d’r MAVO diploma en ging naar Rotterdam op school. Het was te lastig om bij Gouda te blijven trainen en wisselde van club. En je raadt het al ze ging naar de club waar ze van gezegd had dat ze er nooit naar toe zou gaan Rotterdam Atletiek.

“Als ik naar mezelf terug kijk was ik een vervelend en eigenwijs meisje zeker het eerste jaar. Alles wat anders was dan ik gewend was, kregen mijn trainers te horen. En vooral dat ik dat bij Gouda niet hoefde of niet deed.” Haar trainers (Richard Kooijman en Marjan Olyslager) hebben heel veel geduld met d’r gehad. Bij Rotterdam ging ze verder met meerkampen. Er was echter een groot verschil want bij Gouda had ze 2 trainers die samen 7 onderdelen deden. Bij Rotterdam had ze 6 trainers voor die 7 onderdelen. Dus stiekem kwamen er meer trainingen bij.

Een jaar later wierp de trainingsarbeid (2 soms 3 keer per week trainen) zijn vruchten af, ze sprong op de B-spelen 1,78 werd B-kampioen en het was een limiet voor de EJOF (haar eerste internationale wedstrijd). Ze bleek echter niet alleen goed te kunnen meerkampen horden ging ook steeds beter. Toen ze een wat hoger niveau bereikte betekende dat ze helaas moest kiezen. Het werd uiteindelijk horden omdat je dan dieper en specifieker kon trainen dan bij de meerkamp waar. Deze keuze werd pas gemaakt na de EJK in Riga waar ze een Nederlands Junioren record liep op de 100 m horden liep maar ook in de meerkamp in actie kwam.

Vanaf die tijd ging alles in een sneltreinvaart, de trainingen werden in de jaren steeds meer en haalde alle toernooien. In 2004 kwam er een kink in de kabel na alle jaren van succes liep Judith in Doha op 14 mei een ernstige blessure op zij scheurde haar achillespees en dat betekende een jaar tot 1 ½ geen wedstrijden en doen, en niet naar de Olympische Spelen. In 2005 hoopt ze er weer bij te zijn en op het hoogste niveau te kunnen deelnemen.

Het jaar 2005 werd het nog niet helemaal en halverwege het seizoen besloot ze dan ook verder te gaan met trainen. 2006 ging al stukken beter en werd zij derde op het Nederlands Kampioenschap op de 100 m horden. Na een mooie winter sloeg het noodlot opnieuw toe dit keer scheurde zij bij een training in Amsterdam haar linker achillespees. Na wat wikken wegen besloot ze toch nog een keer door te gaan. In 2008 maakte Judith haar rentree, niet zoals gewenst maar ze deed wel weer mee...