Dagboek 2006

Hoezo geen bericht, slecht bericht… (19-11-2006)

Ik kreeg als advies om toch maar snel iets op mijn site neer te gaan zetten. Dit omdat er nog wel naar gekeken werd maar er niks nieuws op kwam te staan. (Bij deze dus…). De rede voor het weinig bijhouden is omdat ik eigenlijk niet heel veel bijzonders te melden heb. Ten minste voor mijn gevoel.

Ik ben op vakantie geweest 4 weken met een rugzak Tanzania door…Kan ik absoluut iedereen aanraden het was helemaal te gek!! Daarna snel weer de trainingen opgepakt alweer zo’n 7 weken geleden. Begonnen met algemeen basis werk dodelijk saai. Maar het zal wel ergens goed voor zijn. Gelukkig zitten die 6 weken erop gaan we langzaam ietsje meer specifieker. Dat wil absoluut NIET zeggen minder zwaar, maar omdat ik het gevoel krijg al wat meer te mogen sprinter vooral LEUKER.

Hoe gaat het verder…?? hartstikke goed. Trainingen lopen goed, technisch loop ik beter dan vorig jaar wat ik met alles merk. Verder heb ik het gevoel mijn krachten beter op het tartan kwijt te kunnen en dat geeft vooral een gevoel van macht. Ik heb ontzettend veel zin in het indoor. Ook omdat anders het winterschema zo ontzettend lang wordt en nu kan ik straks nog even wat weken lekker racen.

Dus geen bericht……in dit geval goed bericht!!!!!

Met ballen op vakantie (13-9-2006)

Het seizoen is afgelopen. Zoals ik eerder schreef heb ik ontzettend veel wedstrijden gedaan. En uiteindelijk ging het op het laatst het beste. Maar voordat het zo ver was had ik wat beloften gedaan die ik nog moest inwilligen. Zoals het lopen van een 400 m horden. Natuurlijk kon dit niet halverwege het seizoen aangezien ik er nooit op train en weleens flink onderuit zou kunnen gaan. Maar niks was minder waar.

Maar ik zal even bij het begin van beginnen. Na het weekendje rust volgde eigenlijk nog een week rust omdat er tijdens de EK nou eenmaal geen wedstrijden zijn. (Wat ik erg raar vind want er waren maar 35 Nederlandsers die meedoen de rest kan gewoon wedstrijden en doen en WIL dat ook gewoon….!!)

Het gevoel bleef goed maar weersomstandigheden waren te moeilijk geen mooie tijden meer, maar het zelfvertrouwen werd wel steeds beter.

Weekendje rust (06-08-2006)

Vanaf het begin van het seizoen had ik besloten veel wedstrijden te doen. Zo wel 100 m als 100 m horden. Nou ik kan je nu al zeggen dat dat gelukt is!!! Na een wat stroeve start (ik heb Lisse overgeslagen) begon ik het seizoen en ik ben niet meer gestopt. Vanaf dat moment heb ik elke week wedstrijden gedaan en geen week overgeslagen. Een beetje veel misschien, maar voor mij is het erg goed geweest. Je moet toch weer ergens beginnen. Vorig jaar was ik halverwege het seizoen op mentaal en fysiek. Nu gaat het pas in het 2de gedeelte goed!!! Ik moet dus echt op gang komen. Dit weekend was er geen horden wedstrijd en daarom besloot ik maar gewoon te trainen. Wat erg prettig was, want dit betekende ook gewoon een hele dag THUIS. Dat is dus lekker doen wat je wilt geen reisdag, geen sport en geen werk of iets anders. Niet dat ik al dat reizen vervelend vind in tegen stelling vind het heel leuk. Maar ik merk nu ook wel dat het heerlijk is om lekker even niks te doen.

Morgen begint het EK en het doet wel een beetje zeer omdat zo vanaf de bank te moeten kijken ik had er erg graag bij willen zijn. Aan de ene kant lijkt het zoooo lang geleden dat ik zelf mee deed (Parijs 2003 WK), maar aan de andere kant als ik mijn ogen dicht doe voel ik die sfeer gewoon weer. Het is jammer, maar het is niet anders en dus gaan we door waar we mee bezig zijn en ben ik stiekem in mijn hoofd aan het evalueren hoe het volgend jaar anders moet of kan.

Long time no see (19-07-2006)

Jeetje dat er zo veel in een maand kan gebeuren!!!! Van Toos naar 2 medailles!!! Het begon na de week van Nieuwegein: competitie finale clubteams. Roos was helaas ziek en we moesten het zonder haar doen, en dat betekende eigenlijk MET mij. Dat hoorde ik echter pas zondagochtend om 8 uur in de bus. De races die ik liep waren echt waardeloos en daar gaan we het verder ook niet over hebben. Want alle punten waren belangrijk want we wonnen met slechts met 3 punten verschil. En dat betekent dus volgend jaar: EUROPA HERE WE COME. Ik ben echt super trots op onze meiden dat het ons dan eindelijk is gelukt…we zijn al zo vaak 2de geworden (ook met maar 2 of 3 punten). Eindelijk gerechtigheid. Dit resultaat werd het startsein van een mooi vervolg van het seizoen!!! Oordegem was de volgende wedstrijd vorig jaar stopte ik mijn seizoen daar doordat ik echt al was opgebrand door te weinig voorbereiding. Een beslissing waar ik nog steeds geen spijt van heb!!

Gelukkig ging het dit jaar stukken beter op de 100 m liep ik een mooi 12,23 met nog tegenwind ook!! Na 3 jaar weer aan een NK meedoen. Dat geeft een hoop spanning……Ik was hartstikke zenuwachtig, maar al een paar dagen van te voren kriebelde het…

In de series liep ik een mooie horden, maar helaas was ik een beetje lui met mijn bijtrekbeen en horden 8 en 10 werden behoorlijk hard geraakt. Dus geen mooie tijd, maar natuurlijk wel een finale. (Door het drukke programma deed ik tussendoor ook nog een 100 m helaas ging hij niet super). De finale was echt spannend want er waren wel 5 gegadigde voor 3 medailles. Gelukkig werd ik na een spannende race net 3de in 13,53. Beste seizoenstijd. Ik had iets harder gehoopt, maar wat was het lekker om weer op het podium te staan!!!

De tijden gaan langzaam naar beneden naar mijn gevoel veeels te langzaam, maar het is in ieder geval goed dat het gebeurd!!!

Toos Kansloos (17-06-2006)

Jaja, wat een naam maar vind hem wel toepasselijk voor mijzelf. Vandaag heb ik een wedstrijdje in Nieuwegein gedaan. Iedereen is weg naar Europa Cup. En zo kon ik ongestoord lekker een wedstrijdje doen. Het geeft me wat rust. Heb toch gevoel dat ik moet presteren op de grotere wedstrijden en vooral op de 100 m horden. Dus dacht ik laten we dit weekend stiekem ergens een 100 m doen (voor de snelheid), kogel en verspringen (een oude liefde, en je weet wat men zegt , oude liefde roest niet…)

Nou bij mij roeste het behoorlijk op verspringen….Eerlijk is eerlijk ik begon mijn wedstrijd op de 100 m vlak met als gezelschap en tegenstand Naomi Schellekens (die net 2 honderste harder heeft staan op de 100 m vlak). Helaas zaten we niet naast elkaar, en na een slechte start en slecht eerste stuk, kwam ik wel als eerste over de finish in 12.52 (met god zij dank geen tegenwind maar gewoon 0,0 m/s).

Toen het kogel weer met als tegenstand Naomi, maar dit keer wel wat minder aangezien zij voor de 10 meter ging en ik voor de 13. We kwamen er allebei niet; 12,50 was de eerste en de verste poging. Nou en toen het verspringen ik moet toegeven slecht ingelopen a la Judith 1997. En als mijn trainer er was geweest had ik flink op mijn donder gehad. Na wat inspringen begon het toch echt. Eerst weer zoals van ouds aangelopen lekker langzaam en kwam ik dus ook niet van de balk. Na twee pogingen kwam ik er achter dat het toch anders moest een toch wat snellere aanloop. Zo gezegd zo gedaan. Dat werd natuurlijk ongeldig. Nog veel meer ongeldige pogingen volgde…. Het eindresultaat een hele magere 5,29 (kansloos).

Maar……was het leuk, ja best wel..mooi weer niet al te veel wind en lekker ontspannen bewogen. Beetje zoals voordat ik erg hard liep en dat heeft toch ook wel wat.

Als je in vorm bent of je hebt een basisniveau wat vrij hoog is, maakt het niet uit in wat voor wedstrijden je loopt, want als je slecht loopt loop je nog steeds redelijk goed ook op wedstrijden van hoger niveau. Nu is dat bij mij niet het geval en dat maakt het niet altijd even leuk. Maar het is wel het geen waar je naar streeft en wat het zo lastig maakt op dit moment. Je wilt op hoog niveau maar je bent er nog niet. Deze wedstrijd heeft me wel een beetje doen realiseren dat deze wedstrijden ook weer gewoon leuk zijn en zo lang als nodig zal ik ze ook gewoon blijven doen. En dan komt er vast een moment dat ik weer zonder kan. En kan lopen tegen de aller beste.

Negatief en positief (12-06-2006)

Zoals Johan Cruijff zo mooi kan zeggen elk nadeel heeft z’n voordeel. Zo ook afgelopen weekend. Ik hoorde afgelopen weekend veel mensen zeggen dat het zo ontzettend warm was. Te warm om te lopen (wedstrijden), nou ik vond het heerlijk, hoe warmer hoe beter. Met warm weer beweeg ik veel beter en makkelijker soepeler, en het kost je dan niet eens moeite. Het gevaar schuilt erin dat je wel veel minder lang opwarmt, doordat je een soort van nonchalant wordt. Maar voor mij geldt dat niet.

Een nadeel afgelopen weekend was de wind. Toen ik aankwam in Leiden waaide het een beetje tegen, maar ik gok niet meer dan 1,0 m/s tegen. Helaas veranderde dat gedurende de dag en werd het steeds erger. Toen ik eindelijk mocht aantreden waaide het behoorlijk. De tijden van iedereen waren dan ook niet goed. Ditzelfde gebeurde ook helaas ook op de 100 m zonder hekken.

Het jammere is dat ik best een goede race heb gelopen maar dat daar niks meer van te zien is door die vele tegenwind. En natuurlijk gevoel vasthouden; je weet dat het goed voelt blablabla. Maar soms is het ook gewoon fijn om het gevoel wat je hebt zwart op wit te zien. Door middel van mooiere tijden. Helaas is dat nog niet gebeurd, maar we hebben nog even dus ga ik maar lekker veel wedstrijden doen en dan komt vast goed!!!

Zonnetje (07-06-2006)

Tjeetje dat viel niet mee Hengelo. Had ik er misschien te veel van verwacht?? Zelf vind ik van niet….Maar DIT vond ik toch wel erg jammer…en met dit bedoel ik 13,78 met een slechte start.

Het is frustrerend dat er elke race wel iets niet lijkt te lukken. Maar het is altijd iets waar ik NIET op let. Dus als ik me concentreer op mijn start gaat deze goed, maar dan gaat mijn 2de been minder goed. Alles moet nog in een mooi vormpje vallen, en ik hoop dan dat er ook mooiere tijden te voorschijn gaan komen.

Het is altijd leuk om na 10 jaar een oud trainingsgenootje tegen te komen. Ze doet niet meer aan atletiek maar danst als de beste. Ik kwam haar tegen bij fysiotherapie en ze is herstellende van een dubbele hernia…!! Bij deze wens ik haar even het allerbeste toe, en natuurlijk dans je straks weer als de beste…

Het wordt zomer!!! Dat mocht wat mij betreft ook wel, maar de komende dagen gaat de temperatuur stijgen en krijgen we 25 graden in Leiden. Geweldig als van ouds!!! Heerlijk kijk er al naar uit!!!

It can hurt but won’t kill me (23-05-2006)

Ja ja het is niet alleen maar rozengeur en manenschijn. Na een mooie opening was het afgelopen weekend wat minder. Vrijdag een wedstrijdje in Gouda gedaan. Dit na een pittige week trainen en dit was de laatste training. 100 mhorden en een 200 m. De horden was nog ok, rare wind, heb hem overal vandaan gevoelt maar mijn 200 m was gewoon slecht. Vooral slecht omdat ik er niet vol in ging maar een laffe race liep. Kansloos dus.

Zondag was uiteindelijk niet veel beter, een race die ik slapend bijna ook had kunnen doen, geen power en agressie. Gelukkig gaat het mentaal wel goed vandaar ook mijn titel van vandaag. Komend weekend wordt vooral leuk met zaterdag Den Haag hordenwedstrijd en zondag FBK-games in Hengelo. Het wordt vast een feest.

Gelukkig…… (14-05-2006)

Gister eerste wedstrijd van het seizoen gelopen. Wat was ik blij toen ik over de finish kwam….Ik was nog heel (niet gevallen, geen gekke dingen) en dat allemaal met een goede tijd…..Het meest blij was ik met de manier waarop ik liep. Ik heb naar mezelf gekeken, en kon me goed herinneren wat ik had gedaan tijdens de race en hoe hij verlopen was. Ik was gefocust op mezelf. Dat was een kwaliteit die me ontglipt is tijdens mijn herstel periode. Gelukkig is hij weer terug.

Ik kan jullie vertellen dat afgelopen jaar slopend is geweest. Vooral mentaal, ik heb vaak gedacht om toch te stoppen. Dit omdat er zo weinig naar MIJN wens ging en ik dingen anders zag dan ze soms waren. Ik denk dat veel mensen daar onder te lijden hebben gehad of als lastig/vervelend hebben ervaren, waaronder mijn trainers (marjan en rich) en mijn ook trainingsmaatjes (Roos en de rest van de bende). Ik vind het vervelend dat het zo is…………Ik zal er voor zorgen dat het in ieder geval ZO niet meer zal gebeuren.

Iets anders wat terug is maar er eigenlijk al was (na mijn revalidatie) is mijn start, nadat ik weer wedstrijden mocht doen, was er iets wonderbaarlijks gebeurd, Judith die tijdens het WK (2203 parijs) nog een reactie tijd had van 0.265 kan een stuk beter starten. Ik kan je zeggen het is niet zoals mijn hordencollega Gregory Sedoc. Maar het is gelukkig ook niet meer standaard een inhaalrace……

Nog even wat mijn haar betreft…zo veel reactie’s….maar wilde gewoon wat anders en vond dit gewoon leuk (geen aandacht te kort hoor Lotte…). Af en toe moet je eens dingen anders doen in je leven. En nee groen of blauw zal het niet worden..

Hopelijk is mijn race van gisteren een voorbode voor het komende seizoen…………

Wat een pech dagboek weg….(08-05-2006)

Ik dacht dat ik wel met computers kon omgaan. Helaas bleek dat van de week anders. Na mijn trainingsstage in Alfaz Del Pi. Probeerde ik een stukje op mijn site te zetten. Helaas….. Om de 1 of andere vage rede was ik opeens mijn dagboek kwijt. Ik zoeken op de computer met de zoekfunctie helemaal niks…..gelukkig heb ik een hele lieve vriend….Die gelukkig wat meer verstand heeft van computers. En dus heb ik mijn dagboek weer terug!!!!

GELUKKIG!!!!!!

Trainingsstage was goed, mooi weer en goed kunnen trainen helaas speelde in de twee week weer mijn achillespees op. Het was mijn “goede”. Met goede bedoel ik de niet geopereerde. Al voor mijn achilles ruptuur had ik last van deze pees, helaas stak hij weer de kop op. Dat is ook de reden dat ik Lisse niet heb gelopen vond het heel erg jammer, maar het lijkt me beter zo. Ik hoop snel weer mee te kunnen doen aan alle wedstrijden.

Verder gaat het goed; wat meer rust en regelmaat in mijn leven wat altijd prettig is (voor mij tenminste).

Winter……….(06-03-2006)

Intussen is het al maart, maar heb het gevoel alsof de winter op zijn hoogtepunt is. Het is niet echt super koud maar wel veel sneeuw. ’s Avonds net onder het vriespunt wat er voor zorgt dat de sneeuw niet verdwijnt. Dus een hele week alternatieve training.

DAAROM HEBBEN WE DUS EEN INDOORBAAN NODIG, OM MET DIT WEER FATSOENLIJK TE KUNNEN TRAINEN.

Zo dat waren even mijn frustraties...

Vorige week ben ik een weekend in Birmingham geweest. In eerste instantie zou ik daar deelnemen aan een wedstrijd. Door mijn blessure deed ik dit helaas niet. Zoals mijn trainer zei: Niet gelopen toch iets gewonnen want ik kwam terug met een super mooi paar spikes. En ook hij scoorde met maar liefst 7 boeken over trainingstheorieën, oefeningen en andere leuke en leerzame informatie. Het weekend was geslaagd zowel zaterdag als zondag getraind wat naar wens verliep. En verder de stad een beetje verkend.

Op dit moment buiten werk en sport probeer ik mijn vakantie een beetje te regelen. Dat klinkt misschien een beetje raar, maar mijn volgende vakantie (in oktober) zal gaan naar Tanzania. Ik ben nu allerlei boeken en info aan het doorspitten want ik wil graag heel veel zien, maar heb maar 3 weken. Dit jaar geen vrijwilligerwerk, ik wil het een beetje om het jaar doen omdat ik tijdens het werk niet zo veel tijd heb om dingen van het land te zien.

Ook geen NK (15-02-2006)

Tijdens de wedstrijd in Utrecht (5 feb) blesseerde ik mijn rechter hamstring. In eerste instantie leek het mee te vallen, maar een dag later bleek dat de schade toch wat groter was. De hele week rustig aan gedaan. Het weekend zelfs bijna niks gedaan. Afgelopen maandag ging het bijzonder goed. Nergens last van…mmm stiekem toch nog NK?? Had het al een beetje opgegeven.

Vandaag besloten na overleg met fysio een stevige training te doen om te kijken of ik klaar was voor het NK indoor. Helaas bleek vandaag dat het toch nog wat te vroeg was. Helaas geen NK maar wat ik ook echt super jammer vind is dat ik de week daarna niet ga lopen in Birmingham. Heb er echt naar uitgekeken…Samen met mijn trainer lekker een wedstrijd in het buitenland, hele snelle baan, ECHT LEUK.

Helaas moet we wachten tot april dan gaan we weer lekker op trainingskamp, warm weer veel zon. Nu vlug herstellen en nog een klein blokje omvang doen….daarna wordt het echt racen, kijk er erg naar uit.

Pffffffffff (30-01-2006)

Wat een weekend zeg….Emoties vlogen over en weer. Het begon eigenlijk voor het weekend al want vrijdag ging ik in Luxemburg lopen. Samen met Roos, Pepijn en Marjan als chauffeur in de auto naar Luxemburg. Had er erg veel zin in. Het is een mooie accommodatie harde mondobaan, dus alles daar om er iets goed neer te zetten. Lekker inwerken met muziekje op want dat maakt me altijd erg vrolijk. Had een nieuwe cd op mijn mp3 gezet met Fat Boy Slim. Voor de gene die dat niet kennen. Muziek met een lekker ritme.

De series ik liep 8.51. En viel dat even tegen zeg. Ik had graag een hardere tijd gezien. En was er goed ziek van. Maar ja de finale moest nog komen….mmmm lastig om je hoofd weer op orde te krijgen in een korte tijd. Het maakte niet heel veel uit want in de finale liep ik 8.55. Na wat boterhammen na binnen gestouwd te hebben ging onze reis verder en de volgende lokatie werd Groningen. 5 uur later en 550 km verder kwamen we aan, moe maar blij dat we de reis toch ondernomen hadden. We konden ontbijten tot 12 uur. Dus genoeg tijd om een beetje uit te slapen.

’s Middags naar de hal toch wel even een schok want toen ik binnenkwam heel veel rondrennende kinderen dat was in Luxemburg wel anders.

Na wat relaxen en sudoku’s oplossen mocht ik opnieuw gaan inlopen. Eerst de ongebruikelijke 50 m horden na een hele mooie start kwam ik als derde over de finish tijd 7.33. Mwah best goede tijd. Mijn persoonlijk record op deze afstand was 7.29 dus mooi vlakbij…

Daarna de 60 m horden, ik herinner me helemala niks van de race maar Marjan (mijn trainster) kon me vertellen dat ik een bagger start had en niet finishste. Tijd 8,72 gewoon slecht.

’s Avonds wist mijn vriend te vertellen dat ik een pr gelopen had op de 50 m horden…..Ik was helemaal verbaast, maar de commentator had het verkeerd omgeroepen. De tijd was 7.25. Toch een leuke meevaller!!! Ik ben er nog lang niet maar het gaat de goede kant op.

Numero Dos (23-01-2006)

Jeetje was even slikken zeg wedstrijd twee. Eigenlijk had ik wel verwacht dat het beter zou gaan. Na de vorige wedstrijd was ik goed wakker geschud zeker wat voetenwerk betreft. (voor de mensen die niet begrijpen wat ik bedoel: Tussen de horden probeer ik zo snel mogelijk te zijn. Dit doe je door je voeten goed aan te spannen zodat je als je neerkomt je meteen weer wegkan, zoals bij een stuiterbal). Vorige keer ging dat helemaal de mist in. Maar goed nieuwe ronde nieuw kansen.

Ik voelde me beter dan toen en voor mijn gevoel ging het ook beter dan de vorige keer……tijd precies hetzelfde 7,82 sec ( op de 60 m). Maar in de halve finale zou het vast wat sneller gaan, misschien weer eens onder die 7,80??? Niet dus na een mooie start liet ik het gewoon lopen, zonde.

Mijn ECHTE onderdeel moest nog komen de sprint met de hekjes. Ik hoefde niet zo veel te doen want de 60 m horden was redelijk snel na de halve finale 60 m. Ik had me flink opgewonden over mijn 60 m en was er met mijn koppie bij. Na twee keer vals konden we eindelijk weg. En HOE?? Nog nooit zo’n goede start gemaakt in mijn leven en toen kwam die horden wel heel erg dichtbij….TE dichtbij. Ik heb hem niet geraakt, maar moest letterlijk recht omhoog. De rest van de race probeerde ik het nog goed te maken, helaas op een 60 m horden blijft er weinig over als je dit soort grotere fouten maakt.

Kan ik tevreden zijn?? Mwah niet echt er zitten nog wat te grote fouten in hoop snel dat alles in elkaar valt en ik nog wat moois kan laten zien. Komende vrijdag naar Luxemburg heb er wel ontzettend veel zin in.

Geen bericht goed bericht (18-01-2006)

Ik weet het, het is te lang geleden dat ik wat geschreven heb. Mijn indoorseizoen is begonnen en ik heb er niet eens wat over geschreven shame on me. Maar goed beter laat dan nooit.

Mijn eerste wedstrijd was best spannend aangezien ik sinds juni geen wedstrijden meer had gedaan. Tsja hoe ging het?? Nou was niet helemaal tevreden met mijn wedstrijd miste vooral veel agressie. En daardoor vond ik vooral mijn horden tegenvallen. Komend weekend start ik met mijn 2de wedstrijd ook weer in Dortmund en waarschijnlijk zal het dan veel beter gaan. Verder eigenlijk weinig te melden.